Düzce’de zor şartlarda çalışan kesimlerden birisi de sanayi esnafı. Ekmek parası için soğuk, sıcak, yağmur, kar demeden yağ, pas içinde ellerinden geleni yapıyorlar. Maharetli eller bozulan araçları, araç parçalarını yeni baştan yaparak sorunu ortadan kaldırmaya çalışıyorlar.

O kadar maharetli ustalar var ki uçak yap deyin uçak yaparlar. Kafaya taktıkları işi bitirmeden bırakmıyorlar.

Gel gelelim ki bu maharetli ustalar aynı zamanda kredi borcu, kendi borçları, alacaklarıyla da uğraşıyorlar. Özellikle pandemi döneminde bir çok esnaf gibi sanayi esnafı da zorluk çekiyor ve kredilerle hayatlarını döndürmeye çalışıyorlar.

Bu maharetli ustalar tabi siyasilerinde odak noktası. Arada canı sıkılan siyasiler sanayi çarşısında bir tur atıp, boy boy fotoğraflar çektirip gururla “Biz sanayi esnafını ziyaret ettik” diyerek ya sosyal medya hesaplarında yada basın açıklamalarında bu kişileri kullanıyorlar.

Ama ziyaretler sohbetten öte gitmiyor. Çaylarını içen siyasiler sanayiden ayrıldıktan sonra yine maharetli ustalar borç ve geçim derdi ile baş başa kalıyorlar.

Durum böyleyken hangisinin sorununun ne şekilde çözüldüğünü merak ediyorum. Bilen varsa ve bilgi verirse sevinirim.

Sık sık reklam aracı olarak kullanılan sanayi esnafının yerinde ben olsam reklam parası alırım. Sadece ziyaret ettik demek için ziyaret edilen ve fotoğrafları çekilen sanayi esnafının böyle bir hakkı olabileceğini düşünüyorum.

Zor zahmet işlerini yürüten, borçlar arasında kaybolup giden esnaflar var. Dükkanını kapatmak zorunda kalan, işlerini yürütemediği için kendi iş yeri varken başka bir ustanın yanına ya ortak yada işçi olarak girenler var.

Allah hepsine kolaylık versin.