Mercimek dünyada doğduğu yerler Mezopotamya topraklarıdır. Bu ürün ülkemizde özellikle  mercimekler de Güneydoğu Anadolu'daki anavatanına uygun yörelerden özellikle Mardin bölgesinde yetiştirilip sizlere ulaşmaktadır. Ülkemizde nohuttan sonra en çok tüketilen baklagil kırmızı mercimektir.

Fakat bütün dünyada Anadolu’dan giden bu ürün artık bir Dünya gıdası baklagilidir. Her yerde üretilmektedir. Kanada dünyada en fazla mercimek üretilen ülke.

Bugün marketlerden aldığınız mercimeğin menşeine bakınız %90 Kanada menşeilidir.

Fakat yerli kırmızı mercimek 85 TL ithal kırmızı mercimek 45 TL.

Şimdi hoppala dediğinizi duyar gibiyim.

İnanmaz iseniz bir markete gidip bakınız.

Bu topraklardan çıkan bir baklagil 3250 KM uzaktan geliyor 45 TL şurada Mardin’den 1000km geliyor 85 tl bu nasıl oluyor.

Üzülerek söyleyeyim.

Yerli malı yurdun malı herkes onu kullanmalı diye bir söz vardı.

O tarih olmak üzere.

Yerli malı altın yabancının malı demir olmuş durumda.

Ülkemin vatandaşları yerli malına ulaşamıyor.

Bu sadece mercimekte değil.

Yurt dışından gelen hemen hemen her gıda ürünü neredeyse ülkemizde üretilen ürünlerin yarı fiyatına alınıp satılmaktadır

Et, süt, fasulye, pirinç vb birçok gıda ürünü artık yurt dışından getirilince daha uygun fiyata gelmektedir.

Artık mercimeği fırına dahi veremiyor millet.

Ülke da yabancı bayanlar ile evlenme oranları dahi artmış durumda.

Toplam evlenmeler içinde yabancı kişiler ile evlenmeler incelendiğinde, yabancı damatların sayısı 2024 yılında 5 bin 923 olup toplam damatların %1,0'ını oluştururken yabancı gelinlerin sayısı 29 bin 115 olup toplam gelinlerin %5,1'ini oluşturdu.

Yanı yerli malının hepsinde kıtlık var.

Kütahya Valisi Musa Işın organizelerde fabrikalar açılıyor ama işçi yok diye bir haber var.Vali Işın, bazı işletmelerin yabancı ülkelerden iş gücü temin ettiğini ifade ederek, "Zafer Organize Sanayi Bölgesi’nde yeni üretmeye başlayan fabrikalarımız işçi bulmakta zorlanıyor. Hatta firmalarımızdan bir tanesi burada işçi bulamadı, Hindistan'a gidip oradan 210 işçi getirdi.

Bir fabrikamız, bir tesisimiz daha Hindistan'dan getirdi. Bir başkası Venezuela'dan getirdi. Çünkü bizim buradaki vatandaşlarımız maalesef çalışmak istemiyorlar, verilen işi beğenmiyorlar, mavi yakalı olarak çalışmak istemiyorlar, beyaz yakalı olmak istiyorlar, yani memuriyet istiyorlar. Büro işi istiyorlar. Biz adama göre iş, işe göre de adam bulamıyoruz.

Peki bu fiyatlama sistemi ile nasıl 45 TL ye mercimek üreteceğiz.

Gübre fiyatı, mazot fiyatı, patos  fiyatı, ilaç fiyatı,işçilik fiyatı bu fiyatlar olunca yerli üretici 85 TL ye bile zarar eder hale geldi.

Yani hep birlikte yerli üretimi bitiriyoruz.

1 Kilo badem içi 1 kilo kaju  eskiden 8 dolar idi yine 8 dolar. Ama fındık içi 25dolar seviyesine gelince fındık memleketiyiz üretici seviniyor.

Gençler fındık nasıl bir yiyecek unutmak üzereler.

Badem ve kaju fındığın en az 50 katı fazla satılıyor raflarda.

Neden 3 te 1 fiyatına o nedenle.

Bu kısa vadede iyi gibi görünse de uzun vadede çok tehlikeli.

Tüketim alışkanlıklarını değiştiriyor.

‘’Yerli malı yurdun malı herkes onu kullanmalı’’ dan ‘’fark etmez ucuz hangisi ize onu kullan sen karnının doyduğuna bak’’ anlayışına geçince üretim biter.

Sonra yerli ürün olmayınca bizim gıdamızla oyuncak gibi oynarlar.

Yönetemediğin gıda seni aç bırakır.

Ortalama evlilik yağı 30 yaşına çıkmış doğum oranları dibe vurmuş Türk milleti bir varoluş sıkıntısına düşmek üzeredir.

5 sene sonra kızlarımız şöyle şikayet edecekler.

‘’Yabancı bayanlar ile evlenmek yasaklanasın biz evlenemiyoruz’’ diyecekler..

Görünen köy kılavuz istemiyor.