Türkiye’de köklü bir reform ihtiyacının artık gerektiğini herkes görüyor. Ama hükümetler bunu ötelemeye devam ediyor. Özellikle yüksek enerji maliyetleri, bürokrasi giderleri, iş gücü maliyetleri ve vergiler olmak üzere dört ana başlıkta ciddi reformlara ihtiyaç var..

Ülkemizde enerji maliyetleri özellikle akaryakıt maliyetleri yüksek vergiler nedeni ile çok yüksek.

Doğalgaz dahi artık evler için özellikle ısınma konusunda ciddi bir maliyet kalemi..

Devlet o kadar hantallaştı ki öğretmen 75.000 TL yi beğenmez iken emekliye 20.000 tl maaş verilebilinir mi tartışılıyor.

Bu doğum oranları ile önümüzdeki 20 yılda nüfusun 1/3 diğer 2/3 üne bakması gerekiyor. Bu sürdürülebilir bir döngü değildir.

Devlet kurumlarını küçültmek artık kaçınılmaz.

Muhtarlıklar ve büyükşehir olan yerlerdeki alt belediyeler ve resmi kurumlar acilen kapatılmalı devletin yükü dolayısı ile vatandaşın yükü hafifletilmelidir.

Ülkemizde asgari ücret günün koşullarına göre düşük fakat dünya koşullarına göre yüksek olduğu için emek iş gücüne dayalı tüm sektörlerde sıkıntı olup asgari ücret illere ve mesleklere veya sektörlere göre belirlenmelidir. Bir özel okul öğretmeninin ücreti asgari ücret olmamalıdır..

Devleti ayakta tutan vergidir. Vergi olmaz ise devlet olmaz. Fakat vergi eşit ölçüde dağıtılmalı vergi kaçakçılığına ağır yaptırımlar getirilmeli.

Mahalle arasında evinin altına bir bakkal açan Mehmet amca vergi mükellefi, fatura ve fiş kesmesi gerekiyor. Bağkur ödemesi gerekiyor. Fakat hasan amca 15-20 dükkanı 40 evi var ne bağkurlu ne ssklı nede vergi mükellefi.

Böyle bir dünya yok..

Vergide adil ve dengeli olunması gerekiyor. Herkes bir yer yapıp kiraya verme derdinde.. Kimse iş yapalım sermaye oluşturalım derdinde değil. Bu adil bir vergilendirme sistemi değil.

Ülkemizde elzem olan yapısal reformların yapılması aksi takdirde gelecek nesiller bu yükü kaldıramaz..

Çünkü yeni nesil gelmiyor..

Gelenlerinde bu yükü kaldıracak mantalitesi yok.