"ABD savaş uçakları bizim oturduğumuz IRAK'ın Tikrit vilayetine saldırı yaptığı gece, benim evimi yakmaya çalışan komşumdu.

Evet her gün selam verip selam aldığımız, sohbet ettiğimiz, yeri gelip yardım ettiğimiz komşumdu.

Bizim Saddam Hüseyin destekçisi olduğumuzu bildiği için o gece, elinde silahla sağa sola saldırıyordu.

Adam sanki çıldırmış gibi ‘‘artık Saddam yok, diktatörü yıkacağız, Saddam’ı öldüreceğiz’’ diyerek zafer sloganları atıyor, adetâ ABD'nin gelişini sevinçle karşılıyordu.

Savaş yıllarında eşimi ve 3 oğlumu kaybettim.

Evim, işim, akrabalarım hepsi savaş sebebiyle yok oldu.

Kardeş ülke Türkiye'ye göç etmek mecburiyetinde kaldım.

Yıllar sonra o komşumu da Türkiye'nin Şırnak vilayetinde sokakta gördüm.

Tek ayağı yoktu, dileniyordu.

Yanına gidip kendimi tanıttım.

Neden burada olduğunu sorduğumda; "ABD askerlerinin elektirikli işgencesine mâruz kaldığını, bu sebeple sağ bacağını kaybettiğini" söyledi.

O gün Saddam Hüseyin devriliyor diye zafer kutlaması yapan, ABD'nin ülkemizi işgal etmesine sevinip, yönetimin kendilerine kalacağını zanneden komşum(!) bugün büyük bir pişmanlık içinde; ‘‘Amerikalılar bizi dinlemediler, keşke geriye dönebilseydik de, Saddam'ın yanında savaşsaydım’’ diyor.

Haçlılar ülkeleri işgâl etmek istediğinde önce algı operasyonlarıyla, dünyayı ve insanları orada bir diktatör olduğuna inandırırlar.

Bunu başardıklarında ise gelirler ve 'bu bizden veya değil' diyerek hiç bir ayrım yapmazlar.

Şehirlerimizi yağmalar, insanlarımızı katlederler.

Bunu çok fazla acıyla tecrübe ettik.’’

Bu hikayeyi ressam öğretmen ve eşi kuaför Muhammed hoca ile çay içerken anlattı. Sorum şuydu.

Hocam Irak’a niçin dönmüyorsunuz? Muhammed Hoca ‘’ben şehit Saddam Hüseyin’e okulumuzu ziyaret ettiğinde bir tablosunu çizip hediye etmiştim. Fotoğraflarımız çekilmişti. Sonra şehit Saddam Hüseyin’in 4-5 tane daha isteği üzerine resim yaptım. Sarayında sergilemişti. Hatta yabancı devlet adamları geldiğinde bir kaçını onlara hediye etmiş idi.

Adımız Saddamcıya çıkınca komşularımızla sıkıntı yaşadık. Bende göç etmek zorunda kaldım. Yada beni öldüreceklerdi.

Şimdi Düzce’de garsonluk yaparak hayatını geçindirmeye çalışıyor.

Muhammed Hoca;Hayat pahalı dolar çok yükseldi. Dikkat edin bizdeki gibi aynı oyun oynanıyor size. Bizde geldiler. Deaş’ı kuran YPG’yi kuran PKK’yı kuran silah veren aynı güç. Bazen bunu iple yapar ,bazen füze ile yapar, bazen dolarla yaparlar. Onlar her millete dolar ile zulüm yapmaz. Siz Türkleri öldürerek yenemezler. Ama dolar çok yönlü bir silah. Bir hoca diyor ya Doların yeri dolar, vatanın yeri dolmaz. Dedi.

Gözünden yaş gelmeye başlayınca müsadenizle Yusuf bey dedi. Ve ağlayarak gitti.