Bu topluma ideoloji değil ahlak lazım, ahlak... Bize rejim değil devlet lazım..

Prof.Dr.İsmail Aydoğan bir makalesinde bunu ne güzel anlatmış.

Ahlak bir işin, gereği neyse, bu gerekliliklerin dikkate alınarak yapılmasıdır. Hayatın hemen her alanında bir düzen oluşturduğundan, ahlakın sistemleşmiş haline hukuk denir. Ahlak bir yol oluşturmadır, somut bir şeydir. Misal yolda kimseyi rahatsız etmeden yürümek veya araç kullanmak ahlakın alanına girdiği gibi bir öğretmenin dersi için araştırma yapması, dersini doğru düzgün anlatması, alanı olmayan derslere girmemesi de ahlakın işidir. Bir dişçi, bir doktor, bir mühendis, bir müteahhit yahut nüfus müdürlüğünde çalışan bir memur, bir öğrenci, bir hizmetli işini gerekliliklerine uygun bir şekilde toplumu ve insanları öncelikli, önemli ve değerli görerek yapıyorsa ahlaklıdır. Ahlak doğruluktur. Ahlakla ilişkili olan ama aslında ahlakın da üstünde ve onu kapsayan bir kavram olan edep ise güzellik demektir. Yani bir işi usulüne uygun yapmak ahlak, o işe güzellik katmak ise edeptendir. Edebi yaşatan utanma duygusu (hayâ); ahlakı koruyan denetimdir. 

Devletin ana görevi, denetim yapmaktır. Denetim, birincisi “ne yapıyorsun”, ikincisi “nasıl yapıyorsun”, üçüncüsü “nasıl yaptın” sorularına cevap arar. Denetimin “ne yapıyorsun” fonksiyonu toplumsal piyasayı düzenlemek için yani planlama için; “nasıl yapıyorsun” süreç denetimi; “nasıl yaptın” ise sonuç denetimidir. Bu üç aşamalı denetim olmadan bir iş, onu yapanların insafına ve vicdanlarına hasredilemez. Devletin denetim yapmadığı yerlerde insanlar bir süre sonra işlerine geldiği gibi hareket ederler. İşte ahlak denilen şey, bu tür denetimle mümkün olabilir. Bugün ne çekiyorsak denetimsizlikten dolayı çekiyoruz.  

Denetimin önemli bir işlevi, geliştirmektir. İnsanlar ve kurumlar, denetimle yanlışlarını, hatalarını, gelişmiş olduğu ve geliştirilmesi gereken alanlarını görürler. Ortaya çıkan bu tabloya göre hareket alanına nizam verirler. Ne var ki denetim böyle görülmeyip, müesses nizamın bekçiliği olarak algılanırsa, bu durumda gelişmeden, geliştirilmesi gereken alanların tespit edilmesinden ve bunlara göre yol almadan bahsedilemez. Eğitimimizde daha çok var olan neoliberal denetim, müesses nizamın bekçiliğini yaptığından, eğitim de neoliberal düzenin boyunduruğu altına girmek zorunda kalmıştır.

Dolandırıcılık, yalancılık, sahtecilik, yaltakçılık, hırsızlık, yolsuzluk her türlü alçaklık almış başını gidiyor.. Ama mühim değil dimi, ne olduğumuz değil, ne dediğimiz ve kendimizi nasıl tanımladığımız önemli...

Tensip ve takdirleri ile bir yerlere gelelim el etek öperek, gemimizi yürütelim de varsın her türlü değerin içi boşalsın...

Kimse adaletli bir yarış içerisinde değil.İlk 500 bine giremeyen kişi yurt dışında bir kıytırık üniversite okuyup doktor oluyor. Ülkemin güzel çocukları mühendislik bitirip A101 kasiyer olarak işe başlıyor.

Devlet daireleri vasıfsız insan dolmuş çoban olmayacak adamcıklar müdür olmuş.Devlet sırrı bu ahlaksızların meze masasında su gibi satılır olmuş.

Liyakat ayağa düşmüş. Ahlak çökmüş.

Öleceksiniz vallahi de öleceksiniz, yaptığınız ve yapmadığınız her şeyden sebep hesap vereceksiniz!!

Sözün özü ahlakı, ayıbın dar alanından çıkarıp, hayatın her alanına sirayet eden, toplumu ve insanı yaşatan ilkeler bütünü olarak görüp devletin sorumluluğuna vermekten başka çaremiz yok. Çünkü bir toplumdaki insan, ancak devleti kadar ahlaklıdır.

(1)Selçuk Zelveci